توبه ، بیداری روح ۱۳۸۷/۰۲/۰۴

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: کعبه جانان - جلد اول

توبه، نوعی انقلاب حال و تحوّل است که در سالک پیدا می‌شود. گاه افرادی در عالم بیداری یا در عالم خواب، یا میان خواب و بیداری چیزهایی می‌بینند یا می‌شنوند یا احساس می‌کنند که آنان را چنان منقلب می‌سازد که از خط زندگی عادی برگشته سالک طریق حق می‌گردند؛ این در حقیقت جذبه‌ای است که ‌ایشان را مانند کوکب هدایتی به راه صواب سوق می‌دهد.

سالک در قدم اول سرگردان است زیرا محرک او احساس نیاز به رفع نقص است، لکن راه و رسم آن را نمی‌داند؛ هدف روشن و اطمینان بخش ندارد مگر این که به وسیله راهبری الهی او را اطمینان حاصل آید. پس مبدأ نجات و آغاز حرکت به سوی کمال، طلب است. گرچه خدای تعالی فیّاض است، ولی شرط استفاضه، طلب است.

توبه بیداری روح است از غفلت و بی‌خبری تا انسان از راههای ناصوابی که پیموده باخبر شود و از گذشته بد خود منزجر گردد، به طوری که ترک معاصی نموده با تصمیم قاطع، دیگر گرد آنها نگردد.

کسی که می‌خواهد راه خدا رود باید ارشاد را از خود آغاز کند. در مرتبه اول توبه نماید یعنی علیه نفس امّاره خود قیام کرده و با آن به مبارزه ظاهری و باطنی پردازد، واِلّا چگونه می‌تواند سایرین را ارشاد کند؛ حضرات پیشوایان عظام الهی چنین کردند.

اقبال نفس به سوی توبه با رعایت شرایطی است:

اول – ملاحظه آیات و اخبار وارده در خصوص انذار و تخویف گنهکاران.

دوم – ملاحظة حال مذنبین تائب.

سوم – ملاحظه عقاب قهّاری او در دنیا چنان که بر امت حضرات انبیاء سلف اتفاق افتاده.

چهارم – ملاحظه احکام صادره در خصوص معاصی کبیره.

پنجم – تفکر در وجود و قدرت و عظمت و رحمت خالق متعال که اوست سزاوار حمد و پرستش.

مطالب مرتبط :

  1. درجات توبه
  2. لزوم توبه دائمی
  3. توبه تا حضور موت
  4. توبه نصوح
  5. توبه و شرایط آن
  6. توبه ، باب مفتوح الهی
  7. درجات توبه
  8. احوال و مقامات و ارکان توبه نصوح
  9. توبه قبل از فوت مهلت
  10. فصل سیزدهم: عوامل اسقاط عذاب – توبه
  11. پرهیز از رذایل، شرط قبولی توبه
  12. توبه و اداء دیون

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه