برهان صدّیقین ۱۳۸۹/۰۶/۱۸

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

برهان صدّیقین

معرفت دسته‌ای در خداشناسی از طریق برهان حدوث و حرکت و امکان است که به وسیلة استدلال و آیات آفاقی او را شناخته‌اند. معرفت دسته‌ای دیگر از راه برهان معرفت نفس است که ایشان به وسیلة آیات انفسی خدا را شناخته‌اند. اما معرفت دسته‌ای به طریق برهان صدیقین است که از ذات خدا به وجود او پی برده‌اند، بدین ترتیب که:

درک و شعور انسان در نخستین قدمی که بر می‌دارد، هستی خدای جهان را روشن می‌سازد چه، هریک از پدیده‌های واقعیت‌دار را که در جهان می‌بینیم، دیر یا زود واقعیت خود را از دست داده و نابود می‌شوند. از این جا روشن می‌شود که جهان مشهود و اجزاء آن عین واقعیت نیستند بلکه به واقعیتی ثابت تکیه داده و با آن واقعیت، واقعیت دار می‌شوند و تا با آن ارتباط و اتصال دارند، هستی‌شان باقی است و چون از آن بریدند، نابود می‌شوند و آن واقعیت اصیل جزو وجود مقدس حق تعالی نیست.

بنابراین راه خداشناسی، راهی است بسیار روشن و انسان با نها خدادادی آن راه را می‌پیماید و هیچ پیچ و خمی ندارد. از این رو خداوند متعال امر می‌کند مردم در آیات قرآن مجید تدبّر کنند و به مجرّد ادراک سطحی قناعت نکنند و در بسیاری از آیات، جهان و جهانیان را علامت و نشانه‌های خود معرفی فرموده است و با کمی تعمق و تدبّر روشن می‌شود که آیه و نشانه آن است که دیگری را نشان دهد نه خود را.

بنابراین اگر جهان و پدیده‌های جهان، آیات و نشانه‌های خدای جهان باشند، هیچ موجودی استقلال وجودی از خود نخواهد داشت و جز خدای پاک نشان نخواهد داد و کسی که به تعلیم و هدایت قرآن مجید با چنین چشمی به چهرة جهان بنگرد، جز خدای پاک درک نخواهد کرد و به جای این زیبایی که مردم در نمود جهان می‌یابند، زیبایی نامتناهی خواهد دید که از دریچة تنگ جهان خودنمایی و تجلی می‌کند، آن وقت است که خرمن هستی خود را به تاراج داده و دل به دست محبت خدایی می‌سپارد.

مطالب مرتبط :

  1. برهان حدوث و امکان
  2. معرفت
  3. جبر و اختیار
  4. قول متوقفین
  5. مفهوم نفی صفت از خدا

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه