افول نورایمان ۱۳۸۷/۰۱/۱۷

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: کعبه جانان - جلد اول

کمال انسان با رشد علم و ‌ایمان او رابطه مستقیمی دارد. بنا به آیات قرآن درجات کمالات و مقامات هر انسانی در پیشگاه احدیت به میزان علم و ‌ایمان اوست. خداوند متعال درجات اهل ‌ایمان و کسانی را که علم به آنان اعطا گردیده بلندتر می‌گرداند «یَرْفَعِ اللهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَالَّذینَ اُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰاتٍ».

اگر انسان به بیماری روانی خودپرستی و دنیاپرستی مبتلا گردد، ‌ایمانش ضعیف شده، عقل و آگاهی اصلی خود را از دست می‌دهد و به نابینایی درونی دچار شده، از تشخیص سود و زیان واقعی و تمیز حق و باطل و زشت و زیبا ناتوان می‌گردد.

آری با خاموش شدن چراغ ‌ایمان در دل، نور پرفروغ حقیقت و واقعیت برای تحصیل حیات عالی در انسان افول می‌کند و هر حقیقت ولو با روشنترین چهرة خود از برابر دیدگان او عبور نماید و یا با رساترین کلمات به گوش وی طنین‌انداز شود، دیگر در او مؤثر نباشد. چنان که تبهکاران در قبال سخنان حضرت مولای متقیان و سرور شهیدان حضرت حسین بن علی گفتند: «مٰا نَسْمَعُ مٰا تَقُولُ» ما آنچه را تو می‌گویی، نمی‌شنویم!

این پندارها و محاسبه‌های نادرست نسبت به حیات عالیه، همیشه ناشی از اختلال مغزی و روانی نیست، بلکه معمولاً در اثر بی‌اعتنایی و سهل‌انگاری نسبت به حیات الهیه و جدی تلقّی نکردن ضرورت شکوفایی استعدادهای انسانی است. امّا وقتی دست اجل نقاب از دیدگان غفلت‌زدة او برداشت، به روشنی درمی‌یابد که این پیالة زرّین از اول خالی بوده و جز بادة خیال از آن ننوشیده است.

مطالب مرتبط :

  1. راه اندازی بخش اخبار وب سایت کعبه جانان
  2. نقش ممتاز ایمان و عمل
  3. یکی بودن شریعت و طریقت
  4. هماهنگی ظاهر و باطن
  5. کفرجلی و کفر خفی

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه