پیام حضرت ولی عصر(ع) ۱۳۸۹/۰۵/۰۷

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: نبوت و امامت

پیام حضرت ولی عصر(ع)

در هر عصر و زمان، اعمال مردم به حضور امام و حجّت آن عصر عرضه می‌شود و بعد از تأیید آن بزرگوار مورد امضاء و قبول حق‌تعالی واقع می‌شود. بنابراین محبوبین الهیهرچند به طریق ظاهر در این عصر مشاهده نمی‌شوند، اما باطناً در هر محفلی حاضر و ناظرند.

خدای تبارک و تعالی به وسیلة حضرت مولای زمان سلام الله علیه نعمتها را شامل حال بندگان خود کرده و توسط آن بزرگوار دفع بلا و یا نزول بلا می‌نماید و اهل ایمان، نعم و مواهب الهی را در حقیقت از دست مبارک آن‌حضرت دریافت می‌کنند، زیرا امام مظهر قدرت کاملة خداوند است چنان‌که خود فرماید: «اَنَا خاتَمُ الاَوْصِیاءِ وَ بی یَدْفَعُ اللهُ الْبَلاءَ عَنْ اَهْلی وَ شیعَتی» من خاتم اوصیایم، به وسیلة من خداوند تبارک و تعالی بلیّات را از اهل بیت و شیعیانم برطرف می‌کند.

دفع بلا خواست و مشیّت الهی است‌که به وسیلة حجت الهی در هر عصر و زمانی صورت می‌گیرد، مشروط بر این‌که انسانها خود و دیگران را با سموم باطنی از جمله با معاصی و لقمة حرام نیالوده و مسموم نکنند و شایستگی و اهلیّت شیعة آن بزرگوار بودن را در خود ایجاد نمایند.

اما مؤمنان راستین که به عهد و پیمان الهی در حدّ اعلا وفا نموده‌اند، نه تنها از این حمایت الهی برخوردارند، بلکه مطابق وعدة صریح آن بزرگوار از فیض لقاء آن شمس معنوی نیز محروم نبوده، از سرچشمة ناب ولایت بهره‌مندند: «وَ لَوْ اَنَّ اَشْیاعَنا وَفَّقَهُمُ اللهُ لِطاعَتِهِ عَلَی الاِجْتِماعِ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَما تَأَخَّرَ عَنهُمُ الْیُمْنُ بِلِقائنا» یعنی اگر شیعیان ما که خدا توفیقشان دهد بر اطاعت خالق، دلهایشان در وفا به عهد و پیمانی که با ما دارند، گرد هم می‌آمدند، از فیض دیدار ما محروم نمی‌شدند.

این مردان الهی که در انتظار حکومت درخشان آن‌حضرت هستند، اگر به خواست الهی از دنیا رفتند، در آن هنگام مخیّرند که رجعت نمایند و آن حکومت درخشان خدایی را مشاهده کنند، همان حکومت دادپروری که خود آن بزرگوار در وصفش فرماید: «اَنَا حُجَّهَ اللهِ عَلی عِبادِهِ وَ بَقِیَّهَ اللهِ فی اَرْضِهِ، اَنَا الَّذی اَمْلاَءُ الاَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً

کَما مُلئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً»: من در میان بندگان حجت خدایم و مظهر تام صفات حقّم. منم که پر می‌کنم روی زمین را از قسط و عدل، زمانی که پر شود از جور و ستم.

البته آنان که به فیض لقاء نرسیده‌اند، به نسبت مراتب سنخیّت قلبی از نور آن شمسولایت استضائه و استفاضه می‌کنند هرچند بطور غیرمستقیم باشد: «وَ اَمّا وَجْهُ الاِنْتِفاعِ بی فی غَیْبَتی کَالاِنْتِفاعِ بِالشَّمْسِ اِذا غَیَبَّها عَنِ الاَبْصارِ السَّحابُ»: من در دوران غیبت همچون خورشید فروزانم که در پشت ابرها می‌درخشم و به نسبت قابلیّت بر دل کسانی‌که به فیض لقاء نرسیده‌اند، نور می‌افشانم.

آری گرچه مدتی است آن کانون هدایت و رحمت در زیر ابرهای عدم سنخیّت از دیده‌ها پنهان است، اما ندای معنوی آن مهر تابان الهی در گوش جان قلوب پاک و طالب کمال، طنین‌انداز است که:

درود بر شما ای رهروان طریق حق! من خورشید اقلیم بشریّت هستم، اما نه برای وجود محسوس او که بیش از جسم محدود چیزی نیست، بلکه خورشیدی برای روح ایشانم.

آگاه باشید که منطقة منجمده دور از نور است و به علّت دوری از نور، همیشه منجمد و مرده و غم‌انگیز است. بیدار باشید که دل شما بی‌وجود من از عالم ملکوتی بیگانه می‌ماند.

رجال نام‌آور جهان اگر ستارة درخشانی باشند، من خورشید ایشانم. هر فردی که در مطلع خود نور مرا دریابد، شایسته است‌که به انبیاء بنازد.

من مصحف جمال خدایم، مشهد ملکوت اعلایم، میزان دقیقم؛ بی وجود من نفوس شما گرفتار دغدغه می‌شود. در فعل و انفعال، نظام افت و خیز بی وجود من در هم شده ملغا می‌گردد.

من قلوب رهروان طریق حق را برای خود مشکات قرار داده خودنمایی می‌کنم. بعضی گمان می‌کنند که من در مکانی هستم، نه نه من در همه جا هستم. من چشم جامعه می‌باشم و جامعه بی وجود من، کور و نابیناست.

من در هر مشکاتی نوری ببینم دوستش دارم، زیرا جلوة نور در مشکات اگرچه جزئی باشد، از نور کلی حکایت می‌کند و قلم افتادة آن است.

مطالب مرتبط :

  1. القاب حضرت ولی عصر
  2. طول عمر حضرت قائم (ع)
  3. افضلیت حضرت علی(ع)
  4. حضرت مولی (ع) برترین استاد واصل
  5. آیات قرآنی بر امامت حضرت علی (ع)
  6. ولایت حضرت علی (ع) در اخبار عامّه

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه