ولایت حضرت علی (ع) در اخبار عامّه ۱۳۸۹/۰۳/۳۱

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: نبوت و امامت

ولایت حضرت علی(ع) در اخبار عامّه

محبّت و اطاعت اهل بیت عصمت بر همه کس واجب، و عداوت و مخالفت ایشان بر همه کس حرام شده است، چنان‌که اطاعت ایشان، علامت ایمان و مخالفت ایشان، علامت کفر است. وجوب مودّت، مستلزم وجوب اطاعت است و اطاعت واجب نمی‌شود مگر با عصمت چه، با وجود صدور خطا، ترک مودت واجب می‌شود.

اخبار مشترکه مربوط به ولایت حضرت علی بن ابیطالب(ع) فزون از حدّ و احصاء است‌که در کتب عامّه و خاصّه ضبط شده، ولی چون بنابراین است‌که ما ذکر ننماییم مگرآنچه از خود ایشان وارد شده، لهذا قناعت می‌کنیم بر اخبار متواترة چندی از علمای عامّه:

ابن ابی الحدید نقل کرده از احمد بن حنبل از مشهورترین علمای اهل تسنّن که حضرت رسول(ص) خطبه‌ای خواند و فرمود: ای مردم وصیت می‌کنم شما را به حبّ و اطاعت برادرم و پسر عمّم علی. و نیز فرمود: دوست او نیست مگر مؤمن و دشمن او نیست مگر کافر. دوست او دوست من و دشمن او دشمن من است.

در کتاب فردوس دیلم نقل شده که آن‌حضرت فرمودک اگر کسی هزاران سال عبادت خدا کند و محبت ما اهل بیت عصمت را نداشته باشد، خداوند متعال او را به عذاب جاودانی دچار سازد. و نیز فرمود: حبّ او ایمان، و بغض او کفر است.

در مسند حنبل به چند طریق نقل شده که مضمون آن‌ها چنین‌است‌که حضرت رسول(ص) فرمود: هرکس علی را برنجاند مرا رنجانیده.

در فردوس دیلم مروی است از عمر که حضرت رسول(ص) فرمود: حبّ علی برائت است از آتش دوزخ، و این مضمون به چند طریق از علمای ایشان نقل شده با تفاوت الفاظ، که همه از اکابر و اعاظم علمای ایشانند مانند «عطیّه» و «ابن بطّع» و «ابن ماجه» و «یزیدی» و «موصلی».

خداوند متعال در قرآن مجید می‌فرماید: «وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظّالِمُ عَلی یَدَیْهِ وَ یَقُولُ یا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبیلاً یا وَیْلَتی لَیْتَنی لَمْ اَتَّخِذْ فُلاناً خَلیلاً». در این ایه شریفه، الف و لام «الظالم» اشاره به ظالم معیّنی بوده و «فلانا» نیز کنایه از شخص معیّنی است، یعنی همان تعدادی از صحابه که مرتد شدند. در آیة بعد می‌فرماید: «وَ قالَ الرَّسُولُ یا رَبِّ اِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً».

اخباری که از علمای عامه وارد شده معلوم می‌شود که این آیة شریفه دلالت واضحه دارد بر مدّعی، که مضمون مشترکة آن اخبار این‌است‌که آن‌حضرت فرمودک بعد از رحلت من جمله‌ای از صحابة من مرتد شوند.

قوم شکایت شده از ایشانع یهود و نصاری و زنادقه نتوانند بود، زیرا که یهود قوم حضرت موسی بودند نه قوم حضرت ختمی مآب، و نسبت اخذ قرآن به ایشان به طریق هجر، منافات دارد. و نیز مراد کافر محض نیست، زیرا که ایشان اصلاً قدم به عرصة اسلامنگذاشتند و سر و کاری با قرآن نداشتند، و نسبت اخذ قرآن به ایشان مهجوراً، صحیح نباشد. پس مراد قومی از مسلمانان بودند که در مذهب و عقیده و آئین ایشان، فساد و خللی بوده است.

مسلم به روایت سماک بن حرب از حضرت‌رسول‌اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در کتاب خود نقل کرده که آن‌حضرت فرمود: دوازده نفر بعد از من امام شوند که همة آن‌ها از قریش باشند و اسلام همیشه با ایشان عزیز خواهد شد.

و باز مسلم همین روایت را از قول سعد وقّاص نقل نموده است.

ابوداود در کتاب خود نقل می‌کند که حضرت پیغمبر(ص) فرمود: دوازده نفر بعد از من امام و خلیفه شوند که همة آن‌ها از قریش باشند.

بخاری از جابربن سمره نقل می‌کند که با پدرم رفتیم خدمت حضرت پیغمبر(ص) و آن‌حضرت فرمود: بعد از من دوازده نفر اما و خلیفه شوند و کلمه‌ای را که نشنیدم، پدرم گفت که آن‌حضرت فرمود: همة ایشان از قریش باشند.

صاحب کتاب مواقف گوید: عصمت در امام نزد امامیه شرط است، ولی امامت ابی‌بکر که دارای عصمت نبوده این قول را باطل می‌کند! این مرد عدم عصمت را موقوف ساخته بر امامت ابی‌بکر، و ثوبت امامت او را موقوف کرده بر عدم اشتراک عصمت. و نیز این شخص گوید: کرامت و عالمیّت امام شرط نیست، زیرا که ابی‌بکر فاقد این هر دو بود.

مطالب مرتبط :

  1. آیات قرآنی بر امامت حضرت علی (ع)
  2. افضلیت حضرت علی(ع)
  3. پیام حضرت ولی عصر(ع)
  4. طول عمر حضرت قائم (ع)
  5. القاب حضرت ولی عصر
  6. راه اندازی بخش اخبار وب سایت کعبه جانان
  7. حضرت مولی (ع) برترین استاد واصل
  8. ترک اولی
  9. ضرورت عصمت
  10. مفهوم عصمت
  11. عصمت امام علی (ع)
  12. سایر اوصاف امام

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه