افضلیت حضرت علی(ع) ۱۳۸۹/۰۳/۲۵

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: نبوت و امامت

افضلیّت حضرت علی(ع)

امامت آن سرور و خلافت آن وصی پیغمبر در میان اهل سنت و شیعه متفق علیه است، لیکن اهل سنّت ادعای واسطه می‌کند و شیعه نفی واسطه می‌نماید، و ایشان را مستمسکی غیر از اخبار مجعوله و اجماع مخصوصة خود نمی‌باشد، و برای اثبات واسطه هم دلیل می‌خواهده، پس کافی است نفی واسطه به دلیل افضلیت.

دلیل امامیّه بر حسب افضلیت است و تا این دلیل را فیصل ندهند، اهل سنت را نمی‌رسد که ادعای حقانیت خلفای خود را کنند و ایشان را دلیلی نیست مگر به اجماع و اختیار و این هر دو، هم عقلاً و نقلاً در معرض بطلان است.

مقصود از افضلیّت شخصی بردیگران، آن‌است‌که جهات فضل اونسبت به سایرین بیشترباشدوفضل، صفاتی است‌که شخص متصّف به آن‌هظ مطلقا مستحق مدح وتحسین شود. جهات فضل دو قسم است: کمالات نفسانی و کمالات جسمانی. قسم ثانی عبارتاست از علّو حسب و نسب، و قسم اولی عبارت است از علم و فهم و ذکاوت و کثرت عبادت و اطاعت بر حق‌تعالی، و همة این مراتب در حضرت علی(ع) از دیگران بیشتر بود.

این افضلیت آن بزرگوار متفق علیه عامّه نیست چه، با وجود نزول آیات متکاثره در خصوص شأن آن‌حضرت و ورود اخبار متواتره از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، جمعی ادعای افضلیت ابی‌بکر را می‌کنند و بعضی مساوی دانسته‌اند و بعضی هر دو را افضل می‌دانند و بر این ادعای خود، مستندی جز عناد و تعصب ندارند.

نووی در «تهذیب» وسیوطی در «تاریخ الخلفاء» ضبط کرده که ابی‌بکر هر آنچه علم به حدیث داشته و آنچه از پیغمبر شنیده صد و چهل حدیثند! انصاف کن ای متعصّب غیر منصف، چگونه چنین شخص را افضل از باب مدینة علم نبی می‌دانی؟!

ابن ابی‌الحدید در شرع نهج‌البلاغه گوید: چه گویم در اوصاف مردی که اعدایش اقرار و اذعان به فضلش کرده و خصمانش انکار و کتمان مناقبش نتوانسته‌اند.

مشهور است‌که از عالمی دربارة فضایل آن‌حضرت سؤال کردند، گفت: چه گویم در فضایل کسی که دوست او از ترس و دشمن او از حقد و حسد، فضایل او را ذکر نکرده‌اند با این همه، فضایل آن بزرگوار تمام عالم را فراگرفته و برای فضل او کفایت می‌کند قول حضرت‌رسول‌اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله که کتب اهل سنّت از این قول مشحون است: «اَنَا مَدینَهُ الْعِلْمِ وَ عَلّیٌ بابُها».

گویند تقدیم مفضول بر فاضل رواست و انکار حکم عقل و شرع در این باب می‌کنند، تا قدح در خلافت خلفای ثلاثه نشود با وجود حضرت علی بن ابیطالب که اشجع و افضل و ازهد و اکمل ناس بود.

عذر آورده‌اند که اگر فاضل را مقدّم می‌کردند، حقد و حسد او در خاطرها بود و مردم جمله مرتد می‌شدند، پس به سبب حفظ اسلام، مفضول را مقدم کردند! جواب آن‌است‌که این سخن باطل و منقوض است به دلیل رسالت، که بایستی حق‌تعالی تکلیف نمی‌فرمود مردم را به مطاوعت امر حضرت‌رسول‌اکرم(ص) که نزد ارسال او بیشتر مردم عناد کردند.

اگر این فساد، قدح باشد در امامت حضرت علی علیه السلام، هر آینه موجب قدح خواهد شد در نبوّت حضرت پیغمبر(ص)، بلکه در نبوت همه انبیاء علیهم‌السلام به وقوعحروب و مخاصمات و مقتولین و در حکایت حضرت نوح و حضرت موسی که عدة کثیری به باد فنا رفتند.

آیات واضح الدّلاله بر مقدم داشتن اعلم و افضل در امر ولایت بسیار است از جمله این آیه «اَفَمَنْ یَهْدی اِلَی الْحَقِّ اَحَقُّ اَنْ یُتَّبَعَ اَمَّنْ لا یَهِدّی اِلاّ اَنْ یَهْدی فَما لَکُم کَیْفَ تَحْکُمُونَ» یعنی آیا کسی که هدایت می‌کند به سوی حق، سزاوارتر است‌که پیروی کنند از او یا کسی که هدایت نمی‌یابد مگر این‌که دیگری او را هدایت کند، پس چیست شما را و چگونه حکم می‌کنید؟

آیة شریفه دلالت می‌کند بر این‌که هادی طریق حق، سزاوارتر است برای تبعیّت و باید آن هم افضل باشد، و محل استناد این آیه، سلب لیاقت اتّباع است از کسی که خود محتاج است در هدایت به امر غیر خود.

مطالب مرتبط :

  1. آیات قرآنی بر امامت حضرت علی (ع)
  2. پیام حضرت ولی عصر(ع)
  3. طول عمر حضرت قائم (ع)
  4. القاب حضرت ولی عصر
  5. ولایت حضرت علی (ع) در اخبار عامّه
  6. حضرت مولی (ع) برترین استاد واصل
  7. کج خلقی
  8. برتری بر ملائک
  9. اشرف معجزات
  10. قاعده لطف
  11. سایر اوصاف امام

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه