قطعیت ادله شیعه ۱۳۸۹/۰۳/۱۹

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: نبوت و امامت

قطعیت ادلّة شیعه

اختلاف اهل سنت و شیعه در مسألة امامت، راجع است به نفی و اثبات. چنان‌که منکر نبوت در مقابل مدّعی نبوت، نافی است و مطالبة دلیل از مدعی نبوت می‌کند، هم چنین منکر امامت در مقابل مدعی آن نافی است و اوراست مطالبة دلیل و مدعی راست اقامة دلیل.

بر اساس این قاعدة مسلّمه، باید اهل سنت در ادلّه شیعه و امامیّه نظر کند، و آن را به دیدة انصاف و نظر ترک اعتساف ملاحظه و تأمل نماید و بعد از آن‌که آن را ناتمام دید، انشاء دعوی خلافت خلفای غیر حضرت علی را بکند.

باید دانست که کلیة امور بر دو قسم است: ممکن و محال، و محال به دو قسمت تقسیم می‌شود: محال عادی و محال عقلی. در محال عادی به ملاحظة عادت، علم حاصل شود به عدم وجود، و در محال عقلی هیچ دلیل نتواند خلاف آن را ثابت کند.

در محال عادی به عادت، خلاف آن ثابت نشود مگر این‌که لازم آید آن شی محال عادی نباشد، ولی خلاف آن به دلیل عقلی ثابت می‌شود به جهت آن‌که منافات ندارد امتناع شی به حسب عادت، و وقوع آن به قدرت الهی.

ادلّه شرعی نیز به دو قسم است: قطعی و ظنّی. دلیل قطعی آن‌است‌که احتمال خلاف در مدلول و مفاد آن نرود، ولی در دلیل ظنّی این احتمال باشد. قسم اوّل قابل معارضه نیست اما در قسم دوم، هر دلیل قطعی چه عقلی باشد و چه عادی، می‌تواند با آن معارضه کرده و آن را باطل سازد. در قسم اول هیچ دلیل، خلاف آن را نتواند ثابت کند و هرچه در مقابل آن شود، صورت دلیل است نه حقیقت دلیل.

بنابراین هر دلیلی که دلالت کند بر تعیین امام از جانب خدا و رسول، منافات دارد با ادلّة تعیین امّت، و از ادلّه‌ای که ثابت می‌کند خلافت حضرت علی بن ابیطالب را، فساد خلافت خلفای ایشان و بطلان تصرف اینان در امر شریعت ظاهر می‌شود.

مطالب مرتبط :

  1. ضرورت صدور نص
  2. صدور معجزه از امام علی(ع)
  3. قول متوقفین
  4. قدرت برظلم و قبح
  5. آیات قرآنی بر امامت حضرت علی (ع)
  6. امامت از دیدگاه اهل سنت
  7. اهمیت و عظمت زیارت
  8. ضرورت انتصاب الهی
  9. مفهوم امامت
  10. صالحان ، وارثان زمین
  11. تشبیه
  12. ضرورت امامت

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه