نسخ درقرآن ۱۳۸۹/۰۲/۰۳

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: نبوت و امامت

نسخ در قرآن

از جمله اختلافی که بر قرآن وارد شده، مسأله نسخ است. نسخ در لغت به معنی ازله است و در اصطلاح علماء عبارت است از برداشتن حکم شرعی به دلیل شرعی دیگر.

بعضی از طوایف یهود نسخ را جایز نمی‌دانند عقلاً و سمعاً، و بعضی از ایشان نسخ را جایز می‌دانند عقلاً یا سمعاً، ولی بر نبوّت نبی ما معتقد نیستند. بعضی نسخ را جایز دانسته و اقرار به نبوّت نبی ما می‌کنند ولی می‌گویند که آن‌حضرت بر اعراب مبعوث شده نه بر ما!

بعضی که عقلاً نسخ را جایز نمی‌دانند، دلیل ایشان این‌است‌که نسخ مستلزم حسن و قبح بودن یک چیز است، به جهت آن‌که امر تقاضا می‌کند بر حسن بودن چیزی و نهی تقاضا می‌کند بر قبح بودن آن چیز.

جواب گوئیم‌که حسن‌و قبح به‌وجوه اعتبار است. مثلاً قیام به‌احترام بزرگان، حسن و قیام به وجه استهزاء ایشان قبح‌است؛ ضرب یتیم به‌وجه تأدیب، حسن و به‌وجه ستم، قبح است؛ و صرف دوا و خوردن اغذیه گاهی مصلحت باشد در آن‌ها و گاهی مفسده.

و نیز گویند نهی کرد حق‌تعالی از چیزی‌که امر کرده بود و یا امر کرد بر چیزی‌که اول نهی کرده بود، و از اینجا معلوم می‌شودکه مصلحت آن قبلاً بر او ظاهر نبوده است، در صورتی‌که خداوند متعال به هر چیزی داناست.پاسخ گوئیم که نسخ حکمتی‌است در تجدّد احکام، و ظهور آن بعد از اخفا نیست. چنان‌که وقتی حال مریض متجدد می‌شود، بنا به دستور طبیب حاذق نباید دوای اولی را بخورد، و این مستلزم ظهور علم بعد از جهل نیست.

قرآن کتابی‌است‌که عجایب آن به حدّ و حصر نیاید و غرایب آن کهنه نشود. در قرآن است چراغ‌های هدایت، و فضایل قرآن بالاتر از آن‌است‌که به مقام تقریر و تحریر درآید.

قرآن کتابی‌است‌که دلالت می‌کند بر خیر سبیل، و در اوست تفصیل و بیان، و اوست فصل میان حق و باطل، و برای او ظاهر است و باطن، که ظاهر آن حکم است و باطن آن علم، و حکم آن عجیب و علم آن عمیق است، و برای قرآن بطنی است و آن بطن را نیز بطن دیگری می‌باشد.

مطالب مرتبط :

  1. محکم و متشابه درقرآن
  2. امامت از دیدگاه اهل سنت
  3. فواید بعثت
  4. ضرورت امامت

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه