عصیبیت وکتمان حق ۱۳۸۷/۰۶/۱۹

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: کعبه جانان - جلد دوم

عصبیت‌ و کتمان‌ حق‌

عصبیت‌ سعی‌ است‌ در حمایت‌ خویش‌ یا چیزی‌ که‌ نسبتی‌ به‌ او دارد، و آن‌ بر دو گونه‌ است: ممدوح‌ و مذموم. اگر مورد حمایت، چیزی‌ است‌ که‌ حفظ‌ و دفاع‌ آن‌ لازم‌ و واجب‌ است‌ و در این‌ امر از حق‌ و انصاف‌ تجاوز نمی‌کند، پسندیده‌ و از صفات‌ فاضله‌ است. اما اگر چیزی‌ است‌ که‌ شرعاً‌ سزاوار حمایت‌ نیست‌ و از حق‌ و انصاف‌ تجاوز نموده‌ به‌ باطل‌ می‌گراید، عصبیت‌ مذموم‌ بوده‌ و از صفات‌ رذیله‌ است.

کتمان‌ حق‌ نیز از جمله‌ صفات‌ رذیله‌ است‌ که‌ سبب‌ آن‌ یا عصبیت‌ است‌ یا جبن‌ و گاهی‌ طمع. این‌ صفت‌ از توابع‌ قوة‌ غضبیه‌ است‌ یا از طرف‌ افراط‌ یا تفریط، و در ضمن‌ آن‌ صفات‌ خبیثة‌ بسیاری‌ است‌ مانند رعایت‌ یک‌ طرف‌ در قضاوت‌ میان‌ مردم‌ و کتمان‌ شهادت، و شهادت‌ ناحق‌ و تصدیق‌ باطل‌ و تکذیب‌ حق. هلاکت‌ آدمی‌ به‌ سبب‌ این‌ صفت‌ واضح‌ وروشن‌ و بی‌نیاز از بیان‌ است.

آیات‌ و اخبار در نکوهش‌ این‌ صفات‌ بسیار است، پس‌ باید آدمی‌ خود را از اینها محفوظ‌ دارد. شخص‌ مبتلا باید در سوء عاقبت‌ آن‌ بیندیشد و فواید ضدش‌ را متذکر شده‌ خود را به‌ آن‌ وا دارد، در تمام‌ امور مراعات‌ انصاف‌ نموده‌ و در جمیع‌ احوال‌ متوجه‌ خود باشد تا از تعصب‌ و کتمان‌ حق‌ دور شده، ملکه‌ انصاف‌ برای‌ او حاصل‌ گردد.

مطالب مرتبط :

  1. وحدت خدا
  2. جهل بسیط
  3. هماهنگی ظاهر و باطن

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه