لباس مساوات و پاکی ۱۳۹۲/۰۷/۱۱

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: کعبه مصباح الطاهرين

اسلام می‏خواهد در مراسم حج مساوات میان مردم باشد، لذا امتیازات ظاهری و تعلقات آن را نفی کرده است. لباس عادی مردم که گاهی وسیله تشخص و برتری یکی بر دیگری می‏شود کنار گذاشته با قرار دادن لباس ساده و یکسان احرام، این امتیاز ظاهری را برانداخته است.
در آنجا صاحب مقام ظاهری و غیر آن با یک لباس و با یک حال جلوه می‏کنند، تنها تقواست که یکی را بر دیگری ممتاز می‏سازد چنان که قرآن کریم می‏فرماید « إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَیاکُمْ».
میقات احرام را می‏توان حریم سرزمین مقدس مکه نام نهاد. در اینجا حجاج خود را نظیف و پاکیزه می‏کنند تا با قلبی پاک و بدنی طاهر بسوی خانه کعبه رهسپار گردند؛ لباس معمولی خود را درآورده و دو قطعه پارچه که لباس احرام را تشکیل می‏دهد، برتن می‏پوشند.
در حقیقت لباس ِاحرام برای شخص حاجی یک لباس رسمی است که با در نظر گرفتن شرایط و خصوصیات مربوطه، لباسی ساده تر از آن به تصور نمی‏آید. حاجی که در این سفر میهمان خداست، باید به هنگام ورود به حرم مقدس، مزین به آن لباس رسمی‏ باشد.
فلسفه دیگر احرام، احتمال وجود افرادی است که در اجتماع چند میلیونی افراد در مکه، چندان مقید به رعایت اصول بهداشتی نباشند و در نتیجه عدم رعایت نظافت، موجب شیوع بیماری‏هایی شوند. چه در اجتماعات به مراتب کوچکتر از حج که از یک نقطه یا نقاط مختلف جهان گرد هم آمده‏اند غالباً امراضی پدید می‏آید، ولی تاکنون در اجتماع حج دیده نشده که مرض همگانی مانند وبا، سلامتی افراد را به خطر اندازد. زیرا با وجود نظافت بدن و تبدیل لباس عادی – که امکان آلودگی به میکروبهای مختلف را دارد- به لباس پاک احرام ، آلودگی بدن و لباس در حال احرام از بین می‏رود.
اگر گویند ضد عفونی و استعمال دارها و نظیف نمودن اماکن حجاج نیز همین اثر را دارد و از امراض خطرناک جلوگیری بعمل می‏آورد، جواب گوییم تنظیف بدن و تبدیل لباس عادی به لباس پاک احرام، یک نوع پیشگیری برای امراض است، ولی ضد عفونی و بکار بردن داروها برای پاکیزه کردن امکنه نوعی مبارزه و مقاومت در برابر میکروبهای امراض است. البته طریق پیشگیری از روش مبارزه و مقاومت، بهتر و مؤثرتر است.
لباس احرام نباید از جنس پوست و نمد و یا دوخته باشد، زیرا پوست و نمد در درجه اول و لباس دوخته شده در درجه دوم غیر قابل نفوذ بوده مانع عبور هوا و سموم دفع شده‏از پوست می‏شود. در مواقع عادی هم پوشیدن لباس از جنس پوست و نمد مکروه بوده، از نظر بهداشتی مفید نیستند.
توصیه به این امر در مکه معظمه، صرفنظر از جنبه‏های بهداشتی، برای بهره مندی‏های معنوی است. اساساً تمام اشیاء  موجود در یک مکان مقدس و اطراف آن تحت تأثیر قداست آن هستند، که از جمله آنها هوای مقدس و فضای مطهر مکه است. چه هوا سهل ترین وسیله‏ای است که با بیت خدا در تماس است و به آسانی می‏تواند از داخل و خارج به بدن رسد و در تقدیس وجود انسان و تقویت قدرتهای باطنی و معنویش منشأ اثر گردد.

در مراسم حج که انسان ظاهراً و باطناً آماده درک فیوضات معنوی است، با تغسیل بدن و سبک کردن لباس امکان تماس بیشتر با آن هوای متبرک را دارد، لذا لباس احرام منحصر به ستر عورت و ظاهر پیکر شده‏است.
لباس دوخته برای مردان به علت شکل خاصی که به خود می‏گیرد، وسیله تفاخر و تکبر شده، چنان که اشاره شد مباینت با لغو امتیازات ظاهری دارد، لکن برای زنان جایز است. زیرا زنان بمانند مردان مبتلا به خشونت اخلاقی و کبر و غرور نیستند و با پوشاندن خود به هر وسیله ممکن، مانع تحریک امیال و غرایض حیوانی شده، امکان درک بیشتر فیوضات معنوی را برای خود و دیگران فراهم می‏نمایند.
حکمت دیگر لباس احرام با آن حالت خاص، شباهت وافر آن به کفن است که خود وسیله‏ای است برای عطف توجه به موت و یاد آخرت.

مطالب مرتبط :

  1. حکمت سعی بین صفا و مروه
  2. حلق و تقصیر، سبکباری از گناه
  3. وظایف حاجی در بازگشت
  4. امنیت حرم مقدس کعبه
  5. پاسخ به ندای حق در میقات
  6. اسرار حج در کلام امام صادق (ع)
  7. اراده واحد
  8. عرفات و یاد رستاخیز
  9. آداب ظاهری زیارت
  10. حکمت طواف نساء و نماز آن
  11. جبر و اختیار
  12. هماهنگی ظاهر و باطن

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه