شفاعت ۱۳۹۰/۰۲/۰۱

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

شفاعت

علت دیگر برای رفع عذاب، شفاعت است. شفاعت مشتق است از کلمة «شفع» یعنی جفت کردن چیزی یا چیز دیگر، و به معنی تقویت و اعانت هم آمده است. گویا شفیع زیاد می‌کند بر منافع دنیوی و اخروی کسی به تحصیل مغفرت و درخواست از حق تعـالی یا صاحب مقامی، ومعانی اصطلاحی مستعمل در آیات و اخبار؛ همه مناسب با وجه اشتقاق آن است.

به حکم فطرت و غریزة متداوله اگر بخواهند شخص با عظمتی را ملاقات و عرض حاجت نمایند و یا برای مجرم و مقصّری طلب عفو کنند، فرد والامقام و بزرگی را که ردّ قول و طرد درخواست او نشود، به وساطت می‌برند و بدین ترتیب به مقصد و مراد خود می‌رسند.

مطالب مرتبط :

  1. مظهر اعلای شفاعت
  2. ضرورت شفاعت
  3. صالحان ، وارثان زمین
  4. جبر و اختیار
  5. راه اندازی بخش اخبار وب سایت کعبه جانان
  6. اراده واحد
  7. یأس و نومیدی
  8. شریک و احتیاج
  9. آداب ظاهری زیارت
  10. تغیر و حدوث

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه