فصل دوازدهم: انقراض عالم در آستانه قیامت – خاموش شدن خورشیدها ۱۳۹۰/۰۱/۲۰

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

خاموش شدن خورشیدها

آیا خورشید تا ابد خواهد درخشید و منظومه‌های شمسی هرگز متلاشی نخواهند شد؟ آیا ستارگان و کهکشان‌ها برای همیشه پابرجا خواهند بود؟امروز فکر بشر به فهم این مسائل از گذشته مأنوستر است و در این زمینه به نکات و مطالب قانع کننده و قابل قبولی دسترسی پیدا کرده است.

از مسائلی که قرآن مجید بارها از آن صحبت کرده و علم نیز مسلم می‌داند، آن است که نظام فعلی جهان ابدی نیست. خورشید، ماه، ستارگان و زمین هریک مدت معینی دارند، چون مدتشان سرآید، جواز مرگ خود را دریافت خواهند کرد، آن گاه در هم ریخته و از هم گسیخته خواهند شد. قرآن مجید به تمام کرات، زمین، انسان، حیوان و نبات از لحاظ سن و سال و تولد و مرگ با یک چشم نگاه می‌کند و مرگ و فنا را شامل همة آنها می‌داند.

ابتدا به آیاتی چند از قرآن مجید و سپس به نقل گفتار دانشمندان می‌پردازیم تا روشن شود که بشر با پای خود راه زیادی را تاکنون در این خصوص پیموده است و کسی که بهره‌ای اندک از دانش داشته باشد، تصدیق خواهد کرد که قرآن، زبان گویای طبیعت است:

«اَلَم تَرَاَنَّ اللهَ یُولِجُ اللَّیلَ فِی النَّهارَ وَ یُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیلِ وَ سَخَّرَ الشَّمسَ وَ القَمَرَ کُلٌّ یَجری اِلی اَجَلٍ مُسَمّی»؛ «اَللهُ الَّذی رَفَعَ السَّمواتِ بِغَیرِ عَمَدٍ تَرَونَها ثُمَّ استَوی عَلَی العَرشِ وَ سَخَّرَ الشَّمسَ وَ القَمَرَ کُلٌّ یَجری لاَِجَلٍ مُسَمّی»؛ «اَوَلَم یَتَفَکَّرُوا فی اَنفُسِهِم ما خَلَقَ اللهُ السَّمواتِ وَ الاَرضَ وَ ما بَینَهُما اِلاّ بِالحَقِّ وَ اَجَلٍ مُسَمّی»؛ «ما خَلَقنَا السَّمواتِ وَالاَرضَ وَ ما بَینَهُما اِلاّ بِالحَقِّ وَ اَجَلٍ مُسَمّی».همة این آیات دلالت دارند بر این که آسمانها و خورشید و ماه و ستارگان و زمین تا مدت معینی برقرار خواهند بود که چون مدتشان سرآید، در هم ریخته و از هم گسیخته خواهند شد. آیه اول که تنها شمس و قمر در آن ذکر شده، دلالت بر از بین رفتن آنها می‌کند، ولی سه آیه دیگر که جمع محلّی به الف و لام «السَّموات» را دارند، ویرانی عموم جهان را می‌رساند.

علم امروز نیز می‌گوید که خورشید جرم خود را به صورت تشعشع بتدریج از دست می‌دهد و روزی خواهد آمد که سوخت آن تمام شده، منقبض و خاموش می‌گردد و با این خاموشی، درهم ریختگی منظومة شمسی حتمی است.

ما می‌دانیم که اگر به آتشی مایه‌ای نرسد خاموش می‌شود و نیز می‌دانیم که اگر غذا نخوریم می‌میریم، این خورشید نیز که چیزی از خارج نمی‌گیرد، با گذشت زمان سرد و خاموش خواهد شد. وزن مقدار انرژی که در هر ثانیه به وسیلة خورشید مصرف می‌شود، بالغ بر چهار میلیون تن است و این مجازگویی نیست، زیرا نور لامپ الکتریکی هم کمی وزن دارد، اگرچه در اندازه‌گیری سخت ناچیز است.

خورشید می‌درخشد برای آن که طی فعل و انفعالات هسته‌ای، ئیدروژن آن تبدیل به هلیوم می‌شودو روزی خواهد آمد که ئیدروژن آن به انتها خواهد رسید.چنین برآورد شده است که تقریباً پنج میلیاردسال که از عمر خورشید می‌گذرد، نصف ئیدروژن خود را مصرف کرده و باقی ئیدروژن آن برای پنج میلیارد سال دیگر نیز کفایت می‌کند و تا ئیدروژن در خورشید هست، تسلسل دوره‌ها ادامه دارد و پس از تمام شدن آن، خورشید منقبض و پژمرده شده ضعیف و ناچیز می‌گردد.

بطور ساده، خورشید را مانند ماشین عظیمی می‌داند که اتمها را خرد می‌کند و همة این نور و حرارت از فعل و انفعال چهار اتم شیمیای معمولی یعین ئیدروژن و کربن و ازت و هلیوم است، و روزی خواهد آمد که ئیدروژن آن تمام شده و خورشید بی سوخت خواهد ماند.

این نمونه‌ای بود از گفتار علمی نسبت به خاموش شدن خورشید. اگرچه محاسبة دانشمندان راجع به گذشته و آیندة خورشید متفاوت است، ولی در این که خورشید تا ابد نخواهد درخشید و روزی خاموش خواهد شد، متفق‌القولند.

بنابراین قرآن مجید که خاموش شدن خورشید را مطرح کرده، یک مسأله طبیعی و قطعی را بیان فرموده است. «اِذَا الشَّمسَ کُوِّرَت» یعنی آنگاه که خورشید در هم پیچیده شود، و این درهم پیچیده شدن توأم با خاموش شدن آن است. اخگری را به قدر هندوانه در نظر بگیریم، آن گاه کهاخگر شروع به خاموشی می‌کند، مقداری خاکستر در سطح آن می‌نشیند، تدریجاً بر وسعت خاکستر افزوده بطوری که تمام سطح اخگر را می‌پوشاند و روشنایی ناپدید می‌شود، در این صورت صحیح است که گوییم اخگر با خاکستر پیچیده شد. این حساب در خورشید هم جاری است زیرا سوخت اصلی آن که ئیدروژن است، دائماً تبدیل به هلیوم که غیرقابل سوختن است، می‌شود. در این هنگام لکّه‌ای بر سطح خورشید می‌نشیند و با گذشت میلیاردها سال آن لکه تمام خورشید را می‌پوشاند و بدین طریق خورشید در لفافه‌ای پنهان شده، تکویر مصداق پیدا می‌کند.

آنچه تا اینجا بیان شد راجع به از بین رفتن خورشید بود، ولی این قانون شامل حال تمام ستارگان و کهکشان‌هاست و همة خورشیدها مانند خورشید ما بتدریج سوخت خود را مصرف کرده سرانجام خاموش خواهند شد.

به عبارت دیگر، حکم تمام شدن سوخت در همة ستارگان یکی است و امکان ندارد که تا ابد در یک حال بمانند و بدرخشند و چه بسیار از ستارگانی که تاکنون متلاشی شده و از بین رفته‌اند چه، خورشید تنها منحصر به خورشید ما نیست. ستارگان ثابت، خورشیدها هستند و هریک از کهکشان‌ها شامل خورشیدهای بی‌شماری است. مثلاً ستارة درخشندة شعرای یمانی نسبت به زمین پانصدهزار مرتبه از فاصلة خورشید دورتر است، و اگر در فاصلة خورشید ما قرار می‌گرفت، چهل بار بیشتر از خورشید ما به زمین حرارت و روشنایی می‌فرستاد، به هر حال، شعرای یمانی خورشیدی است که درخشندگیش چهل بار از خورشید ما بیشتر است، و وزن سنگی به اندازة یک فندق معمولی در قمر شعرای یمانی در حدود یک تن است و این در اثر چگالی یعنی فشردگی ذرات آن می‌باشد.

تمام جهان و منظومة شمسی نطفة مرگ و فنا را در وجود خود می‌پروراند، لذا مسأله «کُلُّ شَیءٍ هالِکٌ اِلاّ وَجهَهُ» یک مسأله طبیعی است و قانون مرگ و فنا شامل حال تمام موجودات است. آن روز که قرآن مجید در محیط تاریک عربستان ویرانی نظام فعلی جهان را اعلام نمود، مردم به این دلایل و تجربیات آشنایی نداشتند. چنان که ملاحظه می‌شود قرآن مجید زبان گویای طبیعت است و آنچه خداوند تعالی در جهان آفریده، قرآن آنها را در قالب الفاظ بیان می‌کند.

مطالب مرتبط :

  1. گسترش عالم انقراض آن
  2. فصل هشتم: موت، قیامت صغری – موت چیست؟
  3. گفتار دوازدهم
  4. گفتار دوازدهم
  5. فصل نهم: عالم مقدّس برزخ
  6. سرنوشت روح در عالم برزخ
  7. طی مراحل عالم علمی و عینی
  8. ورود به عالم ملکوت
  9. مواهب عالم، حق همگان
  10. انسان ،عالم کبیر
  11. عالم ربّانی، سلاح مؤثر الهی
  12. صعود به عالم جبروت و لاهوت

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه