زمان ظهور از غیوب پنجگانه ۱۳۹۰/۰۱/۱۶

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

زمان ظهور از غیوب پنجگانه

وقت ظهور آن حضرت از امور پنجگانه است که علم آنها را خداوند متعال مخصوص به خود گردانیده است، مگر این که در مواردی بنا به مصلحتی کسی را از آن غیوب آگاه گرداند: اولی ـ علم الساعه. دومی ـ نزول غیث. سومی ـ علم ما فی الارحام. چهارمی ـ کیفیّت و چگونگی کسب فردا. پنجمی ـ این که کس نمی‌داند در کدام ساعت و در کدام نقطة زمین خواهد مرد، مگر این که به مصلحتی خدا او را عالم گرداند، چنان که در قرآن مجید می‌فرماید: «اِنَّ اللهَ عِندَهُ عِلمُ السّاعَهِ وَ یُنَزِّلُ الغَیثَ وَ یَعلَمُ ما فِی الاَرحامِ وَ ما تَدری نَفسٌ ماذا تَکسِبُ غَداً وَ ما تَدری نَفسٌ بِاَیِّ اَرضٍ تَمُوتُ اَنَّ اللهَ عَلیمٌ خَبیرٌ».

اگرچه خداوند متعال حضرات انبیاء و حضرات ائمه اطهار علیهم السلام را علم غیب تعلیم فرموده و حضرات ائمه اطهار علیهم السلام غیب را می‌دانند چنان که از غیوب خبر می‌دهند حتی از آن امور پنجگانة مذکوره، ولی ممکن است حق تعالی در مواردی بنا به مصلحتی بعضی غیوب را از ایشان مستور گرداند. مؤید عدم علم ایشان به بعضی غیوب، امر کردن خداوند متعال است به رسول خود که ای پیغمبر من «قُل رَبِّ زِدنی عِلماً» که آن حضرت سئوال کند خدایا علم مرا زیاد کن، یعنی چیزهای مکنونی از علم خود را به من تعلیم فرما و معلوم است که علم حضرات ائمه اطهار علیهم السلام هم از علم حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله که واسطة بین ایشان و خداوند عالم است، بالاتر نبوده.

ازدیاد علم ایشان در غیر احکام است و حق تعالی جمیع احکام شرعیه را به رسول خود القا فرموده، و اعتقاد حق در خصوص علم ایشان آن است که دانستن و فهمیدن علم غیب آن حضرات موقوف به تعلیم حضرت اقدس سبحانی است.

آیة شریفة: «یَمحُواللهُ ما یَشاءُ وَ یُثَبِتُ وَ عِندَهُ اُمُّ الکِتابِ» دلالت دارد بر این که اگر چه علم ایشان در مرتبة کمال است، لیکن مفاد آیة شریفه محو و اثبات هم دلیل تغیّر و تبدّل علم است، ومعلوم می‌شود حق تعالی هر که را از رسل خود خواهد اظهار کند او را علم غیب و اگر خواهد مستور گرداند.

حق تعالی اختیار کرد حضرت رسول اکرم (ص) و آل او و هکذا سایر انبیاء را به علم غیب خود، چنان که حضرت یوسف علیه السلام به آن دو نفر که در سجن خواب دیده بودند از چگونگی آیندة ایشان خبر داد، و در خصوص حضرت عیسی علیه السلام است که فرمود خبر می‌دهم شما را به آنچه می‌خورید و آنچه در خانه‌هایتان ذخیره می‌کنید: «وَ اُنَبِّئُکُم بِما تَأکُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فی بُیُوتِکُم».

علم غیب منحصر است به مواردی که حق تعالی هر که را خواهد تعلیم نماید و چون وجود حضرت رسول اکرم (ص) و آل او به حسب قابلیّت وسیع‌تر از همة مخلوقات بوده، لذا بهرة ایشان از این علم از سایر انبیاء بالاتر بوده است، و اگر وجود ایشان نبود همة موجودات در کتم عدم بودند: «لَولاکَ لَما خَلَقتُ الاَفلاکَ» و به سبب ایشان قائم است ارض و سماء و ایشانند علت غائی کل موجودات.

علم ایشان لایتناهی است بالنسبه به ماسوای خود، زیرا دیگران تحمّل نتوانند کرد آنچه را که ایشان تحمّل کردند و آناً فآناً علم آن حضرات در تزاید است و همیشه ایشان را از حق تعالی استمدادی است، و استمداد نمی‌باشد مگر آنچه را که برایشان معلوم نیست. خلاصه قبض و بسط علم آن حضرات در ید قدرت الهی است.

حضرت قائم سلام الله علیه در یکی از توقیعات شریفة خود اشاره به این مطلب فرموده که: «ما در قدرت و علم خدا شریک نیستیم» و این جملة مقدسه باطل می‌‌کند افراط غالین و تفریط قالین را و زیاده از این تحقیق و مداقّه در علوم ایشان، موجب اضلال عباد است.

مطالب مرتبط :

  1. رجعت در زمان ظهور
  2. صالحان ، وارثان زمین
  3. هشدار گذر زمان
  4. برخی علائم ظهور
  5. مراحل ظهور قوای نفس
  6. نفی خواطر و ظهور حکمت
  7. صدور نصّ و ظهور معجزه
  8. آداب ظاهری زیارت

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه