رجعت در زمان ظهور ۱۳۹۰/۰۱/۱۴

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

رجعت در زمان ظهور

اخبار بسیار از حضرات ائمة اطهار (ع) وارد شده است که در قیام حضرت حجت (ص) عده‌ای از دوستان ما زنده شده و از دیدن دولت حقه شاد خواهند شد، و نیز زنده می‌شود عده‌ای از دشمنان و فجّار که آن حضرت از ایشان انتقام می‌گیرد.

هیچ عاقل در این مطلب شک نمی‌کند که رجعت مقدور الهی است، چنان که در امم سابقه نیز واقع شده مانند رجعت حضرت عزیر و اصحاف کهف و غیر آنها.

اثبات رجعت با ظواهر اخبار ثابت نشده است که تطرّق تأویل بر آنها ممکن باشد، بلکه کفایت می‌کند بر اثبات آن، آیات صریحه و اجماع علمای شیعه و قول اولیاء هم مؤیّد و معتضد آن است.

شرطی از شروط مقبولی عبادت اعتقاد و ایمان به امامت است، چنان که حضرت رضا (ع) فرمود: «مَن قالَ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ دَخَلَ الجَنَّهَ بِشَرطِها وَ شُرُوطِها وَ اَنَا مِن شُرُوطِها» بدان ملاحظه، حضرت قائم سلام الله علیه شرطی از شرایط معین توحید بلکه در حقیقت کلیّه شروط معین توحید می‌باشد، و سعادت جاودانی در معرفت قلبی به آن حقیقت الهی است و بس، صلوات خدا بر آن معین شجرة طیّبة توحید و نور درخشندة وادی ایمن و جامع کمالات صوری و معنوی باد.

اما کیفیت رجوع بنا بر آنچه از اخبار صحیحه معلوم می‌شود، مؤمنین لبیک گویان از قبول خویش برمی‌خیزند و بسوی مطلوب می‌شتابند و در آن عصر درخشان، مضمحل گردند مخلّون و هلاک شوند کاذبون و نجات می‌یابند مقرّبون.

رجعت برای همة اولیاء عصر غیبت کبری و عدّه‌ای از مؤمنین محض و کفّار محض است و برای غیر مؤمن محض و غیر کافر محض نیست، بلکه ایشان تا روز حشر اکبر در عالم برزخ باقی خواهند ماند.

آن حضرت پاک خواهد نمود روی زمین را از کفّار و فجّار و منافقین ولی وقت ظهور آن حضرت معلوم نیست و آن مکتوب است نزد حق تعالی و کسی که توقیت نماید کاذب است، حتی حضرات ائمة اطهار علیهم السلام نیز توقیت نفرموده‌اند.

استعجال در این امر، تعجیل امر خدا را لازم نگرفته است، لیکن استدعای فرج حضرت قائم سلام الله علیه از ناحیة حق امری است مطلوب و موجب ثواب عظیم و اجر جزیل است.

حضرات ائمه اطهار علیهم السلام فرموده‌اند ما توقیت نمی‌کنیم و این امر داخل در اسرار و مغیّبات الهی است و احدی را بر آن علم نیست و خداوند متعال وقت آنرا از مردم به مصلحتی پنهان و مستور گردانیده است.

از جملة آیات دالّه به رجعیت، این آیه شریفته است: «وَلَقَد کَتَبنا فِی الزَّبُورِ مِن بَعد الذِّکرِ اَنَّ الاَرضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالِحُونَ». حضرت امام محمد باقر (ع) فرماید: مراد از عباد در این آیه شریفه که وارث زمین می‌شوند یاران حضرت حجت بن الحسن العسکری (ع) است. نیز در تفسیراین آیه شریفه، علمای عامّه و خاصّه اتفاق کرده‌اند بر این که حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: نماند اگر از عمر دنیا مگر یک روز، خداوند متعال به قدری آن روز را طولانی کند که شخصی از اهل بیتم را برانگیزاند تا روی زمین را از عدل و داد پر کند، آن وقت است که مؤمنین و صالحین وارث زمین می‌گردند.

مطالب مرتبط :

  1. فصل یازدهم: رجعت دنیوی – رجعت، حشر خاص
  2. زمان ظهور از غیوب پنجگانه
  3. صدور نصّ و ظهور معجزه
  4. هشدار گذر زمان
  5. برخی علائم ظهور
  6. مراحل ظهور قوای نفس
  7. نفی خواطر و ظهور حکمت
  8. صالحان ، وارثان زمین

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه