پاسخ قرآن و پیشوایان الهی ۱۳۸۹/۱۰/۱۹

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

پاسخ قرآن و پیشوایان الهی

ملحدی از حضرت حسین بن علی (ع) از روح و جوهر باد سؤال کرد، آن حضرت فرمود: باد هوایی است که اگر حرکت کند باد و اگر ساکن شود هوا نامیده می‌شود، و با اواست قوام دنیا و هرگاه سه روز باد نوزد و نگهداشته شود، هر آینه فاسد و گندیده می‌گردد هرچه در رویزمین است، و این باد به منزلة بادزن است که فساد هر شیء به آن دفع می‌گردد و پاکیزه می‌شود و روح هم در بدن به منزلة باد است، چون از قالب خود بیرون شود، بدن فاسد شده و تغییر می‌یابد.

ملحد گفت: چون روح از بدن خارج شد، آیا متلاشی می‌گردد یا باقی می‌ماند؟ آن حضرت فرمود: «روح باقی می‌ماند تا وقتی که صور دمیده شود. در این وقت همة اشیاء باطل و فانی می‌گردد. نه حس ماند و نه محسوس و بعد از آن به امر الهی مردگان زنده می‌شوند».

ملحد گفت: اعادة بدن روح چگونه باشد؟ آن حضرت فرمود: «خدایی که آنها را در مرتبة اول از کتم عدم به وجود آورده قادر است که در مرتبة ثانیه نیز به وجود آورد».

ملحد گفت: اعادة بدن روح چگونه می‌شود و حال آن که اعضاء به تحقیق متفرّق شده و بعضی از عضوی را سباع خورده‌اند و بعضی خاک شده دیوار از آن بنا کرده‌اند؟

آن حضرت فرمود: «روح مؤمن در کمال ضیاء و فسحت و روح عاصی در ضیق و ضلمت است. آنچه را که از جسد، سباع خورده‌اند، بیرون می‌‌اندازند و سایر اعضاء جسد که خاک شده‌اند، در این موقع تمام اجزاء جسد که خاک شده‌اند جمع شده و به امر قادر رحمان منتقل شوند به جایی که روح آنجا است و روح به اذن مصوّر خود عود می‌کند به قالب خویش، چنان که گوید این قالب من است که اصلاً تغییر نیافته».

از این حدیث شریف شبهة مذکور رفع می‌شود. اول کسی که حل این مسأله را از خدای رحمان مسئلت نمود، حضرت ابراهیم خلیل الله (ع) بود که گفت: پروردگارا بنمای مرا که چگونه زنده می‌سازی مردگان را، حق تعالی فرمود: ای ابراهیم باور نداری؟ گفت آری باور دارم ولکن می‌خواهم که دلم بیارامد. حضرت باریتعالی فرمود: بگیر چهار پرنده و پاره پاره کن آنها را و هر جزئی از آنها را بر سر کوهی قرار داده بعد بخوانشان که می‌آیند شتابان بسوی تو:

«وَ اِذ قالَ اِبراهیمُ رَبِّ اَرِنی کَیفَ تُحیِ المَوتی قالَ اَوَلَم تُؤمِن قالَ بَلی وَلکِنَّ لِیَطمَئِنَّ قَلبی قالَ فَخُذ اَربَعَهً مِنَ الطَّیرِ فَصُرهُنَّ اِلَیکَ ثُمَّ اجعَل عَلی کُلِّ جَبَلٍ مِنهُنَّ جُزءً ثُمَّ ادعُهُنَّ یَأتینَکَ سَعیاً وَ اعلَم اَنَّ اللهَ عَزیزٌ حَکیمٌ».

بنابراین جواب شبهة مذکور در حشر اجساد این است که:

اجزاء اصلی، دیگر است و اجزاء فضلی، دیگر و اعتبار در بعث به اعادة اجزاء اصلی است، و اجزاء اصلی گوییم وقت مرگ یا منفصل نشود یا منفصل شود. اگر اجزاء اصلی منفصل نشود، اشکال زایل است و اگر منفصل شود، چون اجزاء شخصی نسبت به شخص دیگر یا اجزاءمؤمن نسبت به شخص کافر، اجزاء فضلی است، پس باید آن اجزاء را به شخص مؤمن دهند نه به مکلّف دوّم.

مطالب مرتبط :

  1. فصل چهارم: اسماء الهی – معنای اسم
  2. پاسخ به ندای حق در میقات
  3. فصل دوم- صفات الهی: صفات ثبوتیه
  4. قرآن نور ازلی حق
  5. جامعیّت قرآن
  6. امام علی (ع) ، مجری قرآن
  7. جهانی بودن قرآن
  8. فصاحت و بلاغت قرآن
  9. قرآن ، معجزه جاویدان
  10. مفهوم حجاب در قرآن
  11. اثبات وحدت در میدان جنگ
  12. فصل ششم: شبهات پیرامون معاد جسمانی – شبهۀ آکل و مأکول

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه