فصل ششم: شبهات پیرامون معاد جسمانی – شبهۀ آکل و مأکول ۱۳۸۹/۱۰/۱۷

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

شبهة آکل و مأکول

مهمترین شبهة عده‌ای از فلاسفه در انکار حشر اجساد آن است که چون شخصی را بکشند و دیگری این شخص را بخورد و اجزاء این تن کشته شده اجزاء تن شخص دوم شود و این شخص در این حالت بمیرد، از دو حال بیرون نیست، یا این اجزاء را به شخص اوّل دهند یا به شخص دوم. اگر به شخص اول دهند، دومی محروم ماند و اگر به دومی دهند، شخص اول محروم ماند و این هر دو باطل است، پس باید که حشر اجساد باطل شود.

بزرگترین شبهة منکران معاد جسمانی، همین شبهة آکل و مأکول است که است که از دیر زمان ملحدان و بعضی از فلاسفه پایکوبان و طعن زنان استحالة معاد را اعلام کرده‌اند. عجب این که برخی از فضلا و متشبّهین به علما تحت تأثیر قرار گرفته‌اند و برخلاف نصوص قرآنی و کتاب آسمانی و ضرورت دین اسلامی، معاد جسمانی را محال گفته‌اند و گفتة ایشان را پذیرفته‌اند! در حالی که پاسخ این شبهه در معارف الهی داده شده است.

مطالب مرتبط :

  1. فصل پنجم: معاد جسمانی و روحانی – تعریف معاد
  2. اقوال مختلف در معاد
  3. نظریۀ معاد روحانی
  4. شبهۀ امتناع اعاده معدوم
  5. معاد جسمانی و روحانی
  6. ضرورت معاد
  7. پاسخ قرآن و پیشوایان الهی
  8. مفهوم اجزاء اصلی و فرعی
  9. اثبات وحدت در میدان جنگ
  10. ترکیب
  11. تناسخ و انواع آن
  12. نظریۀ جسد هورقلیایی

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه