فصل پنجم: معاد جسمانی و روحانی – تعریف معاد ۱۳۸۹/۱۰/۰۲

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

تعریف معاد

معاد یعنی برگشتن از حیات بسوی ممات در دنیا و از ممات بسوی حیات ابدی. دربارة معاد بین طوایف اختلافات عظیم واقع است. شیعیان قائلند بر ثبوت معاد جسمانی و طوایفی قائلند بر معاد روحانی، اما منکر اصل معاد طایفة دهریّه‌اند. دهریّه غیر از دهر، محیی و ممیتی را قائل نیستند و صانع را دهر دانسته‌اند، لهذا بعث و اعاده را منکرند، چنان که قرآن کریم از ایشان حاکی است: «وَ قالُوا ما هِیَ اِلاّ حَیاتُنَا الدُّنیا نَمُوتُ وَ نَحیی وَ ما یُهْلِکُنا اِلاَّ الدَّهرُ».

ایشان حیات و ممات را تعبیر کرده‌اند بر تحلّل طبایع محسوسه و ترکیب آنها، عقیدة ایشان نیست مگر الحاد و زندقه و کلام ما در این مقام از این جهت به این طایفه نیست. زیرا بعد از ثبوت وجود صانع و اثبات وجود ارسال رسل، فساد مقالة ایشان بی‌نیاز از اقامة دلیل و برهان است.

مطالب مرتبط :

  1. فصل ششم: شبهات پیرامون معاد جسمانی – شبهۀ آکل و مأکول
  2. اقوال مختلف در معاد
  3. نظریۀ معاد روحانی
  4. معاد جسمانی و روحانی
  5. ضرورت معاد
  6. شریک و احتیاج
  7. گفتار پنجم
  8. گفتار پنجم
  9. صالحان ، وارثان زمین
  10. قول متوقفین
  11. سعداء و اشقیاء
  12. تناسخ و انواع آن

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه