کلام خدا ۱۳۸۹/۰۸/۱۶

بیان شده توسط استاد علی الله وردیخانی

کتاب: مبدا و معاد

کلام خدا

از جملة صفات فعل باریتعالی تکلّم است. علما در این که کلام خدا قدیم است یا حادث، اختلاف کرده‌اند. گروهی گویند کلام خدا یعنی قرآن مجید با تمام حروف و اعراب و جزئیات، قدیم است، این عقیده باطل است. برخی گویند کلام خدا حادث است. اگر مقصود از کلام، قدرت بر ایجاد کلام است، قدیم است و اگر الفاظ و حروف مسموعه است، حادث می‌باشد.

فرقه‌ای کلام خدا را دو قسم می‌دانند: لفظی و نفسی، کلام لفظی را حادث دانند و کلام نفسی را قدیم. در این جا باید دید مقصود آنان چیست. مثلاً در گفتن «زید قائم» ابتدا تصور زید و قیام می‌شود، سپس نفس در مقام قیاس بر می‌آید، یعنی تخیّل «زید قائم» و بعد آنرا به مقام لفظ می‌آورد. اگر مقصود از کلام نفسی همان تخیّل است، خداوند متعال منزّه و مبرّاست از تخیل؛ و اگر مراد علم به معانی است در آن صورت، علم و کلام تفاوتی نخواهد داشت.

مطالب مرتبط :

  1. کلام لفظی و کلام وجودی
  2. راز درک کلام عارفان
  3. صدق در کلام الهی
  4. تکلم در همه عوالم وجود
  5. اسرار حج در کلام امام صادق (ع)
  6. صدور نصّ و ظهور معجزه
  7. دلایل وحدت
  8. عوالم وجود
  9. سحر و جادو
  10. فصاحت و بلاغت قرآن
  11. تغیر و حدوث
  12. هماهنگی ظاهر و باطن

شما می توانید دیدگاهی بفرستید, یا از داخل سایت خود بازتاب کنید.

فرستادن دیدگاه

بستن popup دیدگاه

فرستادن دیدگاه